pH = Power of Hydrogen

Power of Hydrogen = pH

Jarenlang heeft mijn begripsvermogen geworsteld met helder krijgen waar het om draait als we het hebben over de pH schaal (1-14). Op alle mogelijke manieren werd het voorgeschoteld en uitgelegd, het mocht niet baten. De plussen en minnen (links en rechts van de neutrale pH 7) wilden niet beklijven. Wat een geluk dat ik nu een ingang heb gevonden die duidelijkheid en relevantie geeft: de pure relatie met waterstof. Daar heb ik mij uitgebreid in verdiept (tot en met H2 Advisor training door het Molecular Hydrogen Institute)

Dit is om nog twee redenen van belang:

1 : iedereen die lucht krijgt van de waarde van H2 wil (de werking van) waterstofgas beter begrijpen.

2: Bovendien kan nu eindelijk de verwarring rond H2 Makers met waterionisatoren de wereld uit. De laatsten werden beroemd (vooral Kangen) door de basisch drinkwater productie. De waterstofgasmakers namen een vlucht toen eenmaal bleek dat de therapeutische waarde van basisch water eigenlijk te danken was aan het H2 gehalte.

Het grote voordeel van de H2 Makers versus waterionisatoren is de neutrale pH waarde van het water.

Het waterstofatoom

Om het pH-verschijnsel en moleculaire waterstof puur vanuit het element waterstof te begrijpen, moeten we kijken naar de verschillende verschijningsvormen die dit ene H atoom kan aannemen.

Alles draait om het waterstofatoom (H), dat bestaat uit één proton en één elektron

Het pH-verschijnsel puur vertaald naar waterstof

De pH-schaal (Power of Hydrogen) meet simpelweg de concentratie van losse waterstof-ionen (H+) in een vloeistof.

Wat is een H+ -ion? Het is een waterstofatoom dat zijn enige elektron is kwijtgeraakt. Omdat er geen elektron meer is, blijft er puur een los proton over.

• Zuur water = Veel losse waterstof-ionen (H+) : Er zijn veel losse, agressieve waterstofprotonen aanwezig. Omdat ze hun elektron missen, willen ze die overal vandaan roven. Dit actieve waterstofoverschot zorgt voor een lage pH.
• Basisch water = Weinig losse waterstof-ionen (H+) : Er zijn nauwelijks losse waterstofprotonen aanwezig. In plaats daarvan zijn ze gevangen in hydroxyl-ionen (OH-) Omdat er een tekort is aan losse H+ -ionen, stijgt de pH-waarde.

Hoe ontstaat moleculaire waterstof / H₂?

Moleculaire waterstof (H2) is de stabiele gasvorm van waterstof. Dit ontstaat wanneer twee losse waterstofatomen hun elektronen met elkaar delen.

In water ontstaat dit gas via het proces van reductie (het toevoegen van elektronen), meestal door elektrolyse:

1. Extra elektronen worden het water ingebracht.
2. Watermoleculen (H₂O) breken open.
3. Vrijgekomen waterstofatomen pakken deze elektronen.
4. Twee van deze - nu neutrale - waterstofatomen binden zich direct aan elkaar en vormen moleculaire waterstof (H₂).

De koppeling met pH

Omdat de waterstofatomen uit het watermolecuul ontsnappen als H2-gas, blijven de zuurstof- en overige waterstofatomen achter als OH-(hydroxyl). Er zijn nu dus minder losse H+ -ionen over. Het ontstaan van moleculaire waterstof zorgt er dus automatisch voor dat het achterblijvende water basischer wordt (de pH stijgt).

Waarom wordt moleculaire waterstof toegevoegd?

Sinds de late jaren 2000 tonen honderden medische studies aan dat het oplossen van moleculaire waterstof H2 in drinkwater unieke voordelen heeft. Men voegt dit gas wenselijk toe om de volgende redenen:

• Het is een selectieve antioxidant: Gewone antioxidanten kunnen ook nuttige radicalen in het lichaam uitschakelen. Moleculaire waterstof (H2) is heel selectief: het reageert alleen met de meest schadelijke vrije radicalen, zoals het hydroxyl-radicaal (OH).
  
  
• De perfecte neutralisatie: Wanneer het toegevoegde H2-gas reageert met het schadelijke hydroxyl-radicaal (OH), is het resultaat pure chemische magie: H₂ + 2 ∙OH → 2 H₂O (de stip geeft het ongebonden elektron aan).
  
  De reactie verandert de schadelijke radicalen in puur, onschadelijk water. Er blijven geen afvalstoffen achter.
  
  
• Extreme celpenetratie: Omdat het H2-molecuul het kleinste molecuul in het universum is, kan het moeiteloos door alle celmembranen en zelfs door de bloed-hersenbarrière dringen. Het bereikt plekken in de cel (zoals de mitochondriën) waar grotere antioxidanten zoals Vitamine C simpelweg niet kunnen komen.

Samengevat

pH gaat over het tekort of overschot aan losse, elektronen-zoekende waterstofionen (H+) in het water. Moleculaire waterstof (H2) is een stabiel gas dat ontstaat wanneer waterstofatomen wél een elektron krijgen en samensmelten. Dit gas wordt wenselijk toegevoegd omdat het fungeert als de ultieme, microscopisch kleine antioxidant in onze cellen.

NB: Er zijn nog twee interessante aspecten te beschrijven in dit kader (volgende artikelen), namelijk:

1: het zure en basische milieu in en rond de cellen (essentieel voor cellulair functioneren)

2: het celvoltage en membraan potentieel (essentieel voor hydratatie).

stay tuned..